Рашэннем суда Ашмянскага раёна ад 2012/01/10 г. часткова задаволены пазоў індывідуальнага прадпрымальніка, дырэктара ПВГУП «Дзятко-Буд», старшыніСавета дырэктараў Астравецкага раёна Андрэя Дзятко да антыядзернага актывісту з Астраўца, каардынатара рэгіянальнай грамадскай ініцыятывы "Астравецкая атамная - гэта злачынства" Мікалая Уласевіча.

З трыццаці мільённага апетыту істца ў якасці кампенсацыі маральнай шкоды суд яму прысудзіў 1 мільён. А пакрыццё судовых вытрымак размеркаваў пароўну паміж абодвума бакамі. М. Уласевіч катэгарычна не згодны з прынятым рашэннем суда і мае намер яго абскардзіць у касацыйным парадку.

Вось як пракаментаваў тое, што адбылося сам М. Уласевіч:

"На першы погляд рашэнне суда больш чым міласэрна. А таму, добра ведаючы нашу судовую сістэму, якая бязлітасная да апанентаў рэжыму і на якіх маецца заказ мачыць, можна было б проста махнуць на ўсё гэта рукой. Бо не распрануў жа мяне дагала суд, а проста адцяпаў адну месячную пенсію на алей і ікру для "паспяховага" прадпрымальніка прымусіўшы на бліжэйшую перспектыву перайсці на хлеб і халодную ваду. А бо мог бы і вокам не міргнуўшы, пусціць паміру зусім.

Аднак усё тут далёка не так адназначна, бо ўся праблема заключаецца ў тым, што гэта рашэнне суда, калі меркаваць па яго змесце, гэта не канец маіх выпрабаванняў, а толькі пачатак. І менавіта гэтую пагрозу агучыў у мой адрас пасля абвяшчэння рашэння суда дашчэнту засмучаны пазоўнік. Трэба было бачыць вочы Дзятко, які важна сядзеў і здзекліва ўхмыляўся ў першы дзень суду і яго з адвіслай да падлогі сківіцай пасля абвяшчэння рашэння суда. «Паспяховага» прадпрымальніка-пазоўніка з месячнай зарплатай у 842 тыс рублёў (так значыцца ў пратаколе яго апытання) «лялькаводы з-за плота» проста банальна выкарыстоўвалі як прадмет для аднаразовага карыстання.

Аднак «маўр» зрабіў сваю справу ... Прынятае рашэнне суда, калі яно ўступіць у законную сілу, то адкрывае шырокую дарогу да эскалацыі судовых пазоваў у дачыненні да мяне з боку іншых "пакрыўджаных" і перш за ўсё старшыні райвыканкаму А. Кавалько. Бо ў гэтым судзе цалкам бяздоказна, насуперак раней здабытым вынікам праверкі праваахоўных органаў былі фактычна прызнаныя не адпавядаючымі рэчаіснасці і ганебнымі для істца дакладныя звесткі, якія ўтрымліваюцца ў ніжэй прыведзенай фразе выдранай з кантэксту майго зварота да Генеральнага пракурора і Савета Бяспекі пры прэзідэнце ад 2 красавіка 2011 года і цалкам пацвярджаецца матэрыяламі праведзенай праверкі УТРЭПТ УУС Гродзенскага аблвыканкама.

Вось што канкрэтна па гэтай тэме сказана ў матывовачнай частцы рашэння суда аб гэтым:

«Такім чынам, зварот Уласевіча Н.М. ў дзяржаўныя органы з заявай, што тычацца дзейнасці Кавалько Д.А., як службовай асобы з'яўляецца рэалізацыяй яго канстытуцыйнага права, прадугледжанага артыкулам 40 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. Аднак, пры гэтым не павінны парушацца законныя правы і інтарэсы іншых грамадзян, якія не з'яўляюцца службовымі асобамі. Дзятко А.М. з'яўляецца грамадзянінам і кіраўніком прыватнага прадпрыемства і паведамленне нібыта загадзя дакладных звестак, а не такіх, якія падлягаюць праверцы, аб яго залежнасці ад службовай асобы які займае адказнае становішча і з'яўляецца дзяржаўным служачым прымяншае грамадскую ацэнку чалавечай годнасці, а таксама дзелавых і прафесійных якасцяў Дзятко А.М. пры выкананні працоўных абавязкаў. А таму указаннем у сваім звароце ад 6. красавіка 2011 адказчыкам звестак аб тым, што «у цяперашні час на фабрыцы (ААТ« кардонная фабрыка "Альхоўка" Астравецкага раёна) па кірунку Кавалько абгрунтавалася фірма «Дзятко-буд», якая праводзіць тут работы па рамонту і рэканструкцыі прадпрыемства.Фірма менавіта таго самаго Дзятко, які паводле матэрыялаў праведзенай праверкі следчых органаў пабудаваў у якасці дабрачыннасці свайму высокаму патрону бэтонны плот вакол дома, набытага Кавалько на імя сваёй цешчы ў в.Бялькішкі »мела месца распаўсюджванне звестак, якія не адпавядаюць рэчаіснасці і ганяць гонар, а таксама дзелавую рэпутацыю Дзятко А.М.. Гэта акалічнасць, што падобныя зьвесткі выкладзеныя ў працэсуальным дакумэнце ня вызваляюць асабіста Уласевіча Н.М. ад грамадзянска-прававой адказнасці за іх распаўсюд. "

Як відаць  суд не проста усумніўся ў агульнавядомых фактах, якія не трэба даказваць - адзінаначальле ў раёне старшыні райвыканкама, поўнай залежнасці ад яго ўсіх кіраўнікоў раённага звяна, якія альбо прызначаюцца і заключаюць кантракты з старшынёй райвыканкама, альбо праходзяць ўзгадненне пры прызначэнні на свае пасады, альбо, як прыватныя прадпрымальнікі, атрымліваюць рэгістрацыю сваіх прадпрыемстваў і ліцэнзаванне на адпаведную дзейнасць. Не ўлічыў таксама суд і тую акалічнасць, што Дзятко А.М гэта ж  яшчэ і старшыня Савета дырэктараў раёна, а гэта значыць ўсё ж службовая асоба. Прычым ну вельмі ўжо рэспектабельнай хай грамадскай, але райвыканкамаўская структуры, цалкам падкантрольнай асабіста старшыні райвыканкама. Але самае неверагоднае і шакавальнае ў сцвярджэннях суда і яго высновах з'яўляецца тое, што выкладзеныя мною звесткі з'яўляюцца не адпаведнымі ў поўным аб'ёме. Хоць  звесткі, што ганяць істца па меркаванні суда заключаюцца толькі ў тым, што я абвінаваціў істца ў службовай залежнасці ад самага галоўнага ў раёне чыноўніка!!!! Парадокс, ды і толькі. Гэта як жа такая фраза можа зняславіць чалавека.

Я ўжо казаў раней, паўтараю і сёння. Пазоўнік і яго пазоў гэта прылада з дапамогай якога вырашаецца цэлы комплекс задач. І ў першую чаргу задача па развалу перспектыўнага справы, якая магла стаць прадметам разгляду ў крымінальным судзе і вывядзення з-пад адказнасці асабіста Кавалько, як кіраўніка райвыканкаму. А рашэнне гэтай задачы магчыма толькі адным спосабам - заткнуць мне рот і парваць ў буквальным сэнсе гэтага слова на "сувеніры" матэрыялы праверкі УТРЭПТ УУС Гродзенскага аблвыканкама. Апошняе ўжо фактычна і зроблена. Бо матэрыялы ўжо больш за чатыры месяцы вандруюць па судах - Астравецкі раённы, Гродзенскі абласны і Ашмянскі раённы, гэта значыць ходзіць па руках. Прычым заткнуць мне рот і разваліць справу вельмі важна  цяпер, напярэдадні надыходзячай выбарчай кампаніяй у парламент краіны, каб надзейна зачысціць палітычную прастору ад магчымых апанентаў і магчымых іх выпадаў па фактах карупцыі.

Для мяне цалкам відавочна, што арганізаваная ў дачыненні да мяне чарговая расправа-правакацыя, на  гэты раз з выкарыстаннем суда, зноў інспіравана спецслужбамі і яна ажыццяўляецца ў адплату за маю актыўную грамадска-палітычную дзейнасць і не спыняемы антыатамны супраціў у раёне.І перш за ўсё ў адплату за нядаўна пададзеную скаргу ў Вярхоўны суд на прэзідэнта і яго ўказ № 418 ад 15 верасня 2011г аб выбары пляцоўкі пад будаўніцтва АЭС і аб пачатку праектавання гэтага аб'екта.

Вядома, што арт. 22 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь абвяшчае роўнасць усіх перад законам. Аб тым, ці ёсць яно ў нас ці не, кожны можа судзіць сам. Але асабіста я лічу, што яго ў нас даўно ўжо няма. І адным з перашкод для рэалізацыі гэтага права ў краіне з'яўляецца арт. 49 КПК Рэспублікі Беларусь, які вызначыў касту недатыкальных якія маюць поўную свабоду дзеянняў і беспакаранасць ў абмен на поўную сваю лаяльнасць самаму галоўнаму ў краіне чыноўніку.  Інспіраваная ў дачыненні да мяне грамадзянская справа аб спагнанні з мяне нанесенай маральнай шкоды, адзін з апошніх  адказаў на спробы дастукацца да справядлівасьці.

Ну, а самы апошні адказ я атрымаў зусім нядаўна.

30 лістапада 2011 падчас асабістага прыёму грамадзян у г.п. Астравец мае дакументы па фактах дапушчаных злоўжыванняў старшыні  Астравецкага райвыканкама былі асабіста перададзены Генеральнаму пракурору А.В.Канюк для разгляду. Учора па гэтаму майму звароту я атрымаў адказ. Ад каго вы думаеце? Ад намесніка старшыні Астравецкага райвыканкама В. З. Свіла.Думаю, што няма патрэбы каментаваць ўтрыманне атрыманага адказу.Дастаткова сказаць толькі аб тым, што калі Генеральны пракурор не выконвае Закон «Аб зваротах грамадзян» груба парушаючы арт. 9 яго, то пра якую законнасці ў краіне можна казаць наогул.

А таму, як гэта не гучыць сумна, Беларусь павольна, але няўхільна ўсё глыбей і глыбей апускаецца ў змрок самавольства, беззаконня і карупцыі.

Незалежная Беларусь